مؤمن مشتاق مرگ است و كافر گريزان از آن خداوند عزّ و جلّ خطاب به يهود مىكند : قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ * وَ لَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ . « 1 » « اى پيغمبر ! به قوم يهود ( كه مدّعى هستند افراد مقرّب در نزد خدا بوده و آخرت و بهشت منحصراً در تملّك ايشان است ) بگو : اگر سراى جاودانى و بهشت در نزد خداوند فقط براى شماست و براى ديگران از آن بهره‌اى نيست ، پس اگر در اين دعوى راست مىگوئيد تمنّى و درخواست مرگ را بنمائيد ؛ و ابداً آنها چنين تمنّائى نخواهند نمود ، بواسطهء آن اعمال و كردار ستمگرانه‌اى كه به جا آورده و زودتر از خود به جلو فرستاده‌اند . و البتّه خدا به ستمگران داناست . » يعنى آنكه عمل صالح انجام داده و به حقوق دگران تجاوز ننموده و از مقام عبوديّت و بندگى خدا منحرف نشده ، طبعاً با خدا ربط و آشنائى پيدا نموده است و اين انس و ربط موجب گرايش و محبّت لقاء و ديدار اوست ؛ و چون مرگ عبور براى لقاء و ديدار است پس بايد عاشق مرگ باشد ، چون عاشقِ محبوب ، عاشقِ راهى است كه او را به معشوق رهبرى كند . و نيز مىفرمايد : قُلْ يا أَيُّهَا الَّذِينَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ * وَ لا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِما

--> ( 1 ) - آيه 94 و 95 ، از سورهء 2 : البقرة